Μικρή Βενετία

Μικρή Βενετία

Για κάποιον περίεργο λόγο, όταν για πρώτη φορά έπεσε η ιδέα στην παρέα να επισκεφτούμε την Μικρή Βενετία στο Κουκάκι, πίστευα ότι το όνομά της ήταν βγαλμένο από κάποιο βιβλίο – κάτι σε Βάρναλη, κάτι σε πεζογράφημα μουντό, μελαγχολικό και ταξιδιάρικο.

Μετά θυμήθηκα ότι στην Ελλάδα έχουμε πολλές μικρές Βενετίες – μία στην Μύκονο, μία στο Αιτωλικό, μία τώρα στο Κουκάκι. Αλλά μάλλον αυτή η αθηναϊκή, είναι η πιο μεγάλη από όλες.

Με αρκετά απλό και μοντέρνο look, σε έναν γραμμικό χώρο που έχει επενδυθεί από κομψή, ευρηματική διακόσμηση, με σακιά να κρέμονται από το ταβάνι και ανάμεσά τους να δεσπόζει ένα φωτιστικό φτιαγμένο από σπασμένα πιάτα, μαζευτήκαμε ένα Σάββατο για να δοκιμάσουμε αυτό που πολλοί μας περιέγραψαν ως απολαυστική εμπειρία. Ευτυχώς, όχι άδικα.

Το μενού δείχνει την τάση – έμφαση στην ελληνική κουζίνα, μικρές πινελιές ευρηματικότητας σε μαγειρικές μείξεις υλικών. Αυτή η τάση λοιπόν του ελληνικού, πιο σοφιστικέ μεζεδοπωλείου, μια τάση που τείνει να ξεπεράσει τα όρια της μόδας και φαίνεται σιγά σιγά να καταλήγει στην δημιουργία σχολής – αυτής των «ελληνικών τάπας».

Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε όλους! Εξαιρετικές πρώτες ύλες στις σαλάτες (και αρκετά βαρβάτες, ειδικά στο κατσικίσιο τυρί). Πολύ καλά πιάτα μεζέδων. Είπα μεζέδες. Πρέπει να κάνω δύο στάσεις εδώ.

Πρώτη, το γεμιστό μανιτάρι. Όχι απόλαυση. Κάτι παραπάνω. Μαγειρεμένο σωστά, γεμάτο με ψιλοκομμένα λαχανικά, καλυμμένο με μια απαλή, συμπαγή και γενναία μερίδα κρέμας τυριού, καψαλισμένη σαν άλλη κρεμ μπρουλέ. Μ α γ ε ί α…

Στάση δεύτερη, και πιο σημαντική. Καβουρμάς. Με αυγά. Και φωλιά πατάτας. Ηδονή. Πάθος. Το πιάτο απλά δεν υπάρχει. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος να το δοκίμασε χωρίς να συγκινηθεί – τόσο απλό, τόσο νόστιμο, τόσο ταιριαστά υλικά. Σπας το αβγουλάκι, ανακατεύεις με τον καβουρμά και την πατάτα, και αφήνεσαι.. Πείνασα πάλι γαμώτο!

Πέραν των μεζέδων και των αρκετών πιάτων τυριών, εξαιρετικά είναι και τα κυρίως πιάτα. Τα οποία φυσικά φροντίσαμε να τα βάλουμε στην μέση και εξίσου φυσικά κατέληγαν άδεια σε λίγα μόλις λεπτά. Ξεχωριστό το κριθαρότο με απάκι και κρασί - πανέξυπνη ιδέα, πεντανόστιμη εκτέλεση. Φανταστικά μαγειρεμένο το συκώτι (τρώγεται και από αυτούς τους αδαείς που δεν τρώνε συκώτι, δεν μυρίζει καθόλου), τα κρέατα όλα σωστά μαγειρεμένα. Σκιουφικτά, ριζότα, πιάτα με κάρυ, φοβερά μπιφτέκια, μοσχαράκι αργομαγειρεμένο με πουρέδες ταιριαστούς. Και πολλά πιάτα ημέρας.

Μικρή Βενετία, είσαι πολύ μεγάλη (φτηνό λογοπαίγνιο αναγνώστη.., αλλά να πας να φας και να με θυμηθείς)!

Γεωρ. Ολυμπίου 15, Αθήνα 117 41

T. 213 025 9158

Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα σε αυτό το άρθρο.