Frankie

Δύσκολο το καλοκαίρι στην Αθήνα. Πολύ ζέστη, τελευταία και πολύ υγρασία, ας μην πούμε και τίποτα για τις τροπικές καταιγίδες που μας έπνιξαν φέτος. Δουλειά, ζέστη, όλα φαντάζουν δύσκολα αυτή την περίοδο πριν τις διακοπές του Αυγούστου.

Ακόμα πιο δύσκολο και από αυτά είναι να βρεις ένα πραγματικά καλό ιταλικό στο κέντρο της Αθήνας. Και οι επιλογές δεν είναι αρκετές και σε πολλές από αυτές, μόνο κάποια πιάτα ξεχωρίζουν αλλά δεν είναι ικανά να σε προσελκύσουν στο σύνολο.

Ένα σαββατιάτικο μεσημέρι, με καύσωνα, αποφάσισα ότι είναι καλή στιγμή να δοκιμάσω καλή πάστα και τις αντοχές μου στη ζέστη – το Frankie είναι σε ιδανική απόσταση, είναι talk of the town, πολλά υποσχόμενο, έχει μακαρόνια, έχει πίτσα, ε ναι όπως καταλάβατε, κάθομαι ήδη στο τραπέζι!

Στον χώρο του παλιού, τιμημένου Rosebud, με διακόσμηση mix n match σε ξύλινες, γήινες αποχρώσεις με φλοράλ πινελιές (πως τα λέω έτσι..), το Frankie, αδερφάκι του Nice n Easy, ισχυρίζεται ότι είναι μια καλή ιταλική τρατορία. Και έχει δίκιο.

Εν αρχή, μία λέξη. Ξυλόφουρνος. Εύγε κύριοι. Ό, τι κλείνεται εκεί μέσα, βγαίνει σαν ποίημα. Για αυτόν τον λόγο, επιλέγω η αρχή της ξενάγησης να είναι η πίτσα. Λεπτή, τραγανή ζύμη, με ικανή ποσότητα υλικών, σε απλές και όχι εξεζητημένες επιλογές. Αν εξαιρέσουμε φυσικά αυτήν με το σουτζούκι Αδάνων και τα μανιτάρια – ναι καλά μαντέψατε, αυτή παραγγείλαμε, και αναπαύθηκε άμεσα, στοργικά στα στομάχια μας.

Ποικιλία στα ορεκτικά, με σαφή αναφορά στην ιταλική κουζίνα, αλλά πάντα με νότες ελληνικής προέλευσης υλικών – αυτή η τάση που ακολουθείτε πλέον από όλους, αλλά για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, το μεγάλο αδερφάκι του Frankie το είχε εισάγει στην γαστρονομική κουβέντα πριν χρόνια, και το Frankie δείχνει ικανός συνεχιστής. Εκπληκτικά τα βουβαλίσια κεφτεδάκια, εθιστικό το πιάτο με τα μανιτάρια, ακόμα και για κάποιον σαν και εμένα που θεωρεί την gorgonzola και κάθε τυρί της κατηγορίας περιττό – μαεστρικά μαγειρεμένα, σωστή επικάλυψη γεύσεων χωρίς να σε πεθαίνει η ιδιαιτερότητα του τυριού.

Καλά ρε μεγάλε, για μακαρόνια δεν πήγες εκεί; Ναι φίλε μου, καλά που μου το θύμησες. Και τι μακαρόνια – ταλιατέλες με γαρίδες, σπαγγέτι με ψητή αγκινάρα, λουκάνικο και αυγό ποσέ. Το τελευταίο το συστήνω ανεπιφύλακτα. Όσο περίεργο και αν το διαβάζει κανείς, είναι πεντανόστιμο.

Εξαιρετικά πιάτα, και διάφορες περαιτέρω επιλογές στο μενού, από σαλάτες, κυρίως πιάτα με ταλιάτες, φιλέτα και σιγομαγειρεμένη ουρά μόσχου (θα τα πούμε μείς ουρίτσα σύντομα...) μέχρι και ποικιλίες από πιάτα με αυγά. Προσεγμένο κοκτέιλ μενού, πολλά κρασιά και έμφαση στην προέλευση του προϊόντος, στα βιολογικά υλικά – α και μην το ξεχάσω, έχει και επιλογές για vegans και gluten free fans (αυτή η μάστιγα…).

Πόσα κλισέ χωρούν σε ένα κείμενο; Όχι, δεν θα πέσω στην παγίδα του Frankie goes to (και βάλτε ό, τι θέλετε..) – Frankie, μην το κουνάς, θα σε επισκεφθώ ξανά πολύ σύντομα!

Σκουφά 42, Αθήνα 106 72

Τ.  210 364 7052

Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα σε αυτό το άρθρο.