Dry & Raw by Drakoulis

Dry & Raw by Drakoulis

Το έχουμε πει. Δεν ξεχωρίζουμε το κρέας από το ψάρι. Όμως, όση γευστική εμπειρία να προσφέρει το τελευταίο, ας μη γελιόμαστε – το κρέας είναι η πρώτη μας σκέψη όταν πεινάμε...

Ο Δρακούλης είναι ένας αστικός μύθος στην Αθήνα. Από αυτές τις ιστορίες που ακούς διάφορους να διηγούνται, με δόσεις υπερβολής και κοσμητικά επίθετα που δεν είθισται να συνοδεύουν το φαγητό.

Αυτό που με είχε ιντριγκάρει λοιπόν, ήταν να δω πως ένας κρεοπώλης, για τον οποίο όλοι έπιναν κρασί στο όνομά του, που έβαλε house μουσική να παίζει στο μαγαζί του εν μέσω κιμάδων και μοσχαριών, αντιλαμβάνεται το κρέας σε πιάτο. Όχι πλέον ωμό και κομμένο  πάνω στην ξύλινη τάβλα του, αλλά ψημένο και σερβιρισμένο στη σάλα.

Η πρώτη επαφή με τον χώρο είναι εντυπωσιακή – ένας σκοτεινός χώρος με ιδιαίτερα underground φωτιστικές λεπτομέρειες, σε βάζει από την αρχή στο κλίμα – δεν είναι η συνηθισμένη βόλτα στο πάρκο αυτό που θα ζήσεις. Ο χώρος του κρεοπωλείου δεσπόζει, σου δίνει την αίσθηση μιας προσεγμένης μπουτίκ, την εικόνα μεταχείρισης πολύτιμων λίθων από καλλιτέχνες του είδους – όλα όμως εστιάζουν την προσοχή τους στην πρώτη ύλη, στον βασιλιά, το κρέας.

Στο υπόγειο λοιπόν – στο κελάρι, εκεί μπροστά από τις τεράστιες πόρτες των ψυγείων που διάφορα κομμάτια μοσχαριών ωριμάζουν για μέρες, για να γίνουν μέσα σε δευτερόλεπτα αντικείμενο φιλονικίας:

  • Και αυτό το έφαγες ρε μ@λ@κα;
  • Άστο κάτω, δικό μου είναι

Ναι – το Dry n Raw του Δρακούλη μπορεί να χαλάσει παρέες (αστειεύομαι φυσικά..). Από την ανάγνωση του μενού, αντιλαμβάνεσαι την αυτοπεποίθησή του. Μακαρόνια με λογής ειδών κιμά, μπέργκερ πολύ απλά με λίγες αλλά εξαιρετικής ποιότητας επιλογές συνοδευτικών, ιδιαίτερα λουκάνικα και σαλάτες. Που είναι το κρέας;

Πάνω κύριε – ελάτε να σας εξηγήσουμε και να διαλέξουμε.

Ναι – ένα μαγαζί που σερβίρει μακαρόνια με κιμά και απλό μπέργκερ, είπαμε έχει αυτοπεποίθηση. Γιατί είναι η πρώτη ύλη αυτή που δίνει το σύνθημα, και πιστέψτε με, είναι σύνθημα νίκης. Το καλύτερο μπέργκερ που έφαγα ποτέ, ψημένο στην εντέλεια, με κομμάτια τρούφας.

Το ίδιο θα έλεγε κάποιος και για τα spare ribs – γλασσαρισμένα με Jack Daniels sauce, σε βάζουν να σκέφτεσαι ότι είσαι κάποιος ηλιοκαμένος εργάτης στην Νέα Ορλεάνη, Τρίτη απόγευμα, που μόλις άρπαξε σε λαδόκολλα μια αρμαθιά παΐδια για να κατασπαράξει..

Όσο για το κρέας... Δεν νομίζω ότι έχω λόγια. Παρά ελάχιστα. Black Angus κατά κύριο λόγο, ίσως το καλύτερο που έχω γευτεί ποτέ. Και άλλες ποικιλίες, ιδιαίτερες, ακριβές αλλά γευστικές όπως wagyu και kobe κοσμούν τα στυλάτα ψυγεία του ισογείου. Συστήνω ανεπιφύλακτα την ταλιάτα, το ribeye, το New York strip.. αλλά νομίζω ότι η αποκάλυψη, το value for money, o Ginobili του κρέατος, είναι το hunger steak. Κοπή που δεν είναι εμπορικά γνωστή, ίσως γιατί οι χασάπηδες φρόντιζαν το συγκεκριμένο κομμάτι να το κρατάνε για τους ίδιους (κ εγώ αν ήμουν χασάπης αυτό θα έκανα), είναι μια γεύση παραδείσου.

Επειδή αν πας μια φορά, είναι βέβαιο ότι θα ξαναπάς, έχεις την ευκαιρία να πειραματιστείς - αρκεί να το συζητήσεις με τα παιδιά. Γνωρίζουν όσο λίγοι, μπορούν να σε κατευθύνουν ακόμα και με μικρά tips που θα τους δώσεις (π.χ. τον τρόπο ψησίματος που προτιμάς) στο ποιό κομμάτι είναι ιδανικό για την περίπτωση.

Στα θετικά θα πρέπει να μετρήσουμε ότι τα κρασιά του, εισαγωγής, είναι σε απίστευτα χαμηλές τιμές, ενώ σου δίνει την δυνατότητα να φέρεις το δικό σου κρασί και να πιεις.

Το εστιατόριο και το γενικότερο concept του δεν ανήκει στην Αθήνα – είναι επιπέδου Νέας Υόρκης και Λονδίνου – του εύχομαι όταν γίνει (γιατί σίγουρα θα γίνει) ξακουστός και εκεί, να μην αμελήσει εμάς που θα είμαστε οι θαμώνες του εδώ...

Λεωφόρος Βασιλέως Παύλου 103, 16 673 Βούλα

Τ. 21 0895 5655

Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα σε αυτό το άρθρο.