Agora 

Το πλάνο της βραδιάς μάς κατέβαζε κέντρο Αθήνας και συγκεκριμένα Αμπελόκηπους, όπου πίστευα ότι δε γνωρίζω κανένα μέρος για φαγητό. 

Κι όμως!! Σε μια μεζεδοκατάσταση του παρελθόντος, κοινοί φίλοι που βρέθηκαν να είναι γειτόνοι στην περιοχή, συνεπαρμένοι τόσο με τη σύμπτωση αυτή, έδωσαν ραντεβού στο Agora για καλό φαγητό. Φάνηκαν τόσο ενθουσιασμένοι με την ιδέα που ζήλεψα για κάτι που εκείνοι είχαν δοκιμάσει ενώ εγώ όχι ακόμη. 

Επιστρέφοντας από το θολό τοπίο της ανάμνησης αυτής, κάλεσα αμέσως για να κλείσω τραπέζι στο Agora, μόνο που ήταν ήδη κλεισμένοι και μου είπε να περάσω μήπως έχει εκείνη την ώρα. Έτσι και έγινε. 

Περιμέναμε όσο ακριβώς μας είπε, 5 λεπτά, και έτσι σύντομα καθίσαμε και πήραμε στα χέρια μας τους καταλόγους. Αν και δύσκολα επικροτώ τους μεγάλους καταλόγους και τις πολλές επιλογές στο μενού, για το Agora θα κάνω μια εξαίρεση. Ο λόγος είναι ένας. Κάθε επιλογή (πχ. Πουλερικά) είχε περίπου 5 με 6 επιλογές αρκετά διαφοροποιημένες η μια από την άλλη και όλες με πολύ φαντασία με επιλεγμένα υλικά. 

Κατέληξα σε 4 επιλογές από τις δύο κατηγορίες που επέλεξα, Πουλερικά, Ζυμαρικά, γιατί αν προχωρούσα περισσότερο, μπορεί να έτρωγα ακόμη εκεί και να μην είχα σηκωθεί να γράψω το άρθρο. Τελικά πήρα μόνο ένα πιάτο και μια υπόσχεση στον εαυτό μου, αν είναι καλό, να έρθω ξανά για περισσότερο! 

Το τραπέζι γέμισε από εξαιρετικό ψωμάκι ζεστό και με ωραία κόρα και μια μους από τυράκι και μπαχαρικά, 2 ποτήρια κρασί και σύντομα ήρθε η σαλάτα και το ορεκτικό. 

Σαλάτα με σπανάκιάγρια ρόκα, γραβιέρα Κρήτης με μύρτιλο, σουσάμι & σάλτσα μελιού (την τσάκισα). 

Κροκέτες μουσακά με πρόβειο γιαούρτι (δεν πρόλαβα να πάρω ανάσα! Ήταν τέλειοι!!). 

Τα κυρίως πιάτα άργησαν λίγο, αλλά υποψιάζομαι ότι πρέπει να ρίξω το φταίξιμο στο κρέας, το οποίο θα θέλει περισσότερη ώρα.. Πήραμε το Rib eye steak Black Angus σχάρας μέτρια ψημένο (όντως! Γιατί βλέπουμε και φανατικά MasterChef και ξέρουμε πια!) και εγώ πήρα το Φιλέτο πάπιας μαγειρεμένο σε κενό αέρος (sous vide)μαριναρισμένο με μέλι, σόγια & πορτοκάλι, σερβίρεται με τηγανητό ρύζι και λαχανικά. Λάτρεψα ακόμη και το καροτάκι στο ρύζι! Είναι η καλύτερη πάπια που έχω φάει στη ζωή μου!!! Τώρα την σκέφτομαι και αναρωτιέμαι πώς θα καταφέρω να ξαναπάω και να αντέξω να μην πάρω πάλι το ίδιο πιάτο! 

Στη συνέχεια, γιατί θέλαμε και συνέχεια, αποφασίσαμε να πάρουμε γλυκό αλλά επειδή είχα σκάσει πήραμε μόνο ένα, την πορτοκαλόπιτα. Εγώ που δεν θα επέλεγα ποτέ από μόνη μου αυτό το γλυκό, τη συγκεκριμένη πορτοκαλόπιτα θα την επέλεγα για γλυκό γενεθλίων, για τούρτα επετείου, για πρωτοχρονιάτικη πίτα, για πασχαλιάτικο τσουρέκι, για το πρώτο παγωτό του καλοκαιριού, ακόμη και για φανουρόπιτα! 

Μάλλον τα μουγκρίσματα ευχαρίστησής μου έπεσαν στα ραντάρ αυτιά του pastry chez και η πίτα έγινε κέρασμα από το εστιατόριο, μαζί με μια δροσιστική γρανίτα μαργαρίτα. 

Όπως καταλαβαίνετε, τα στομάχια γέμισαν τόσο από το φαγητό που τα σχέδια για χορό και μπυρίτσα, έγιναν καναπές και αγκαλίτσα. 

Θα τα ξαναπούμε Agora! 

Λ. Αλεξάνδρας & Βουρνάζου 31, Αμπελόκηποι 115 21 

T 21 0642 6238 

Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα σε αυτό το άρθρο.