Nakama Casual Sushi Bar

Nakama Casual Sushi Bar

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την απέχθεια μου για το sushi, απέχθεια που κρατούσε για πολλά χρόνια. Τα κλισέ τύπου «τι λέτε ρε που θα τρώμε ωμό ψάρι», «δηλαδή οι Ιάπωνες τρώνε παϊδάκια και εμείς πρέπει να τρώμε ρύζια με σολομούς» πήγαιναν και έρχονταν, κάθε φορά που εμφανιζόταν στα μάτια μου κάποιος αιρετικός της παρέας, ο οποίος μιλούσε για το sushi και το πόσο υπέροχο είναι, λες και είχε στο χωριό του… Που το μόνο sushi που μπορεί να είχε στο χωριό του μάλλον ήταν κανένας μαριναρισμένος γαύρος της γιαγιάς του ή το πολύ κανένας αλμυρός κολιός σε τενεκέ (εξαιρετικός μεζές παρ’ όλα αυτά)…

Την εγγενή αυτή μου άρνηση, για κάποιον απροσδιόριστο λόγο κατάφερε να την κάμψει ένας φίλος μου, σε ένα ταξίδι στην μακρινή (και όχι παγωμένη γιατί είχαμε πάει καλοκαίρι) Μόσχα. «Φάε sushi εδώ, είναι σαν το εθνικό τους φαγητό, φάε και θα με θυμηθείς, θα πάρουμε κάτι light για αρχή και θα μυηθείς». Και η ιστορία επαναλήφθηκε – μου άρεσε πάρα πολύ, άρχισα πάλι να απορώ με τον εαυτό μου και το πόσο βλάκας ήμουν που δεν έτρωγα τόσα χρόνια (κάτι ανάλογο με τις γαρίδες, άλλη πονεμένη ιστορία), έβαλα το sushi στις επιλογές μου και έφαγα σε πολλά μέρη. Από το Λονδίνο που τότε ζούσα, έως την Αθήνα πλέον. Αλλού καλό, αλλού μέτριο, αλλού ιδιαίτερο. Και στις πιο πολλές περιπτώσεις, απλό, γευστικό, χωρίς πομφόλυγες και εκρήξεις, αλλά σε τέτοιο βαθμό που είναι ικανό να σε προσελκύσει εκ νέου.

Κάτι τέτοιο ένιωσα και στο Nakama. Τρία χρόνια στη γειτονιά σερβίρει sushi, αλλά μόλις πρόσφατα, ένα ζεστό βράδυ Αυγούστου που δεν σήκωνε άλλο σουβλάκι, αποφάσισα να κινήσω προς τα μέρη του.

Το μέρος, ένα στενό της Σκουφά – μου αρέσει η urban Αθήνα, χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο, σου δίνει μια οικεία αίσθηση που σε κρατάει ζεστό. Το πρώτο μεγάλο του πλεονέκτημα το βλέπεις ανοίγοντας τον κατάλογο – έχει λογικές τιμές. Το sushi στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί ως ακριβό σπορ – το Nakama ευτυχώς  προσεγγίζει διαφορετικά το αντικείμενο. Και το μόνο που μένει είναι να είναι ποιοτικά και γευστικά ικανοποιητικό.

Πως ξεχωρίζεις κάτι τέτοιο όμως; Το σούσι έχει απλές παρασκευές ως επί το πλείστων – έχει απαιτήσεις στις κοπές, έχει ανάγκη από σωστό μαγείρεμα στο ρύζι, από συνεκτικότητα στο αποτέλεσμα και, πλέον, από φαντασία, εφόσον κάποιος αποφασίζει να βάλει πινελιές διαφορετικότητας στο προϊόν του.

Η παραγγελία σχεδόν κλασσική – edamame για το ζέσταμα (το έχω πει, πρέπει να αντικαταστήσουν τους ξηρούς καρπούς σε κάθε σπίτι), γαρίδες tempura για την πρώτη γνωριμία – πολύ καλά τηγανισμένες και πολύ γευστική και καυτερή η συνοδευτική σως.

Και μετά τα κεφάλια μέσα. Ένα καλιφορνέζικο maki – ίσως το πιο απλό αλλά και το μόνο που δεν με ενθουσίασε, κυρίως λόγω του μέτριου και όχι καλά κομμένου αβοκάντο. Dragon – εδώ το αβοκάντο ήταν σε καλή ποσότητα και έδινε τόνο στο αποτέλεσμα. Black mamba – το πρώτο «έλα ρε, μπράβο» που σκέφτηκα. Με μαύρο ρύζι και σολομό, δεμένο με ελαφρώς spicy μαγιονέζα, σε έβαζε σε σκέψεις για την επόμενη και την μεθεπόμενη μπουκιά – Θα φτάσουν 8 κομμάτια;

Και φτάνουμε στο κλου της βραδιάς. Το απαγορευμένο – Forbidden. Λόγω ονόματος με προκάλεσε. Όταν το τρως, καταλαβαίνεις γιατί αποκαλείται έτσι. Μαύρο ρύζι με σολομό και καβούρι. Ωραία, τίποτα απαγορευμένο ως εδώ. Επάνω του όμως απλώνεται σαν σεντόνι μια παχύρρευστη σως, την οποία το Nakama αποκαλεί dynamite. Εμένα μου έκανε κάτι σαν cheddar σως. Αρκετά βαρύ ως αποτέλεσμα, άλλους θα τους ενθουσιάσει και άλλους όχι – εμένα πάντως μου άρεσε τόσο ώστε να πάω ξανά στο Nakama για αυτό το πιάτο, εκτιμώντας την προσπάθεια για κάτι διαφορετικό!

Το Nakama δεν έχει ως σκοπό να παρουσιαστεί ως sushi hidden gem – είναι όμως μια καλή επιλογή, με καλές τιμές και ποιότητα στο κέντρο της πόλης. Και επειδή το sushi είναι κόλλημα, ο κατάλογος του είναι μακρύς και το μέρος του βολικό, αξίζει να το δοκιμάσεις.

Nakama Casual Sushi Bar

Μασσαλίας 5, Αθήνα 106 80

Τ: 210 36 16 053

Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα σε αυτό το άρθρο.